Choose period
April 12, 1863

The Golden Writ

Historical context

The organizers of the January Uprising, which broke out in the Russian partition in 1863, tried to win the peasant masses over to the national cause. The Insurgent National Government had drawn conclusions from the people’s insignificant support for the November Uprising and from the tragic Galician Slaughter. In the absence of a regular army, the support of the peasants was crucial to the success of the uprising. As early as January 1863, the National Government issued a decree enfranchising the peasants in the Kingdom of Poland. Two months later, on 12 April 1863, a similar decree, known as the Golden Writ (Pol. Złota Hramota) addressed to the rural population of Volhynia and Ukraine, was issued in Warsaw. The text, in Ruthenian, was printed in gold Cyrillic letters. The decree was part of the plan to prepare a national uprising in the whole the pre-partition area seized by Russia. The Golden Writ introduced personal freedom for the peasants, gave them their own courts independent of the lords, and enfranchised them on the land they farmed. It therefore made reference to social needs and sought to provide better conditions for the peasants than those proposed by Tsar Alexander II in his decree of 1861. The document itself was arbitrarily modified by Marian Sokołowski, a National Government commissar, who halved the minimum area of land to be allocated to participants in the fight against the Russians. The impact of the decree was much less than expected. This was due not only to the cultural distance between the peasants and the nobility, which also existed in lands that were predominantly ethnically Polish, but also to animosities between the Orthodox Ukrainian people and the Catholic Polish nobility, which were exploited and fuelled by the Russian government. Just as in 1846 in Galicia, so now most of the addressees of the Golden Writ saw the uprising as a predominantly Polish cause spearheaded by the nobility. Although the Golden Writ did not bring the expected results, it was the last significant document written in the spirit of the community of nations of the former Polish-Lithuanian Commonwealth and has come down in history as an initiative aimed at joint action to restore brotherly independence and political understanding between the Poles and the emerging Ukrainian nation.

Document text

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego
 
Hramota do ludu wiejskiego

Powstawszy wraz z Polską i Litwą przeciw panowaniu moskiewskiemu, aby zyskać wieczną wolność i szczęsną dolę dla całej naszej Ojczyzny, oświadczamy przed Bogiem, całym światem i narodem, że innego szczęścia nie pragniemy dla drogiej naszej Ojczyzny i nie szukamy go w niczym więcej, jak tylko w wolności, swobodzie, równości i szczęściu wszystkich mieszkańców, jakiejkolwiek są wiary i stanu. A pragnąc najwięcej szczęścia dla ludu wiejskiego postanawiamy na wieczne czasy:

1. Lud wiejski w siołach i futorach pańskich i rządowych, jednodworcy, czynszownicy i inni, od tego dnia są wolni, swobodni i równi co do praw innym obywatelom Ojczyzny.

2. Mogą i mają prawo przechodzić z miejsca na miejsce według upodobania i nikt im w tym przeszkadzać nie będzie.

3. Mogą i mają prawo uczyć się we wszelkich szkołach i być w krajowej służbie zarówno z innymi obywatelami Ojczyzny.

4. Wraz z innymi mają prawo wybierać z pomiędzy siebie deputowanych do sądów, rad i urzędów wiejskich, powiatowych, ziemskich i najwyższych publicznych.
 
5. Sądzić i rządzić będą na równi z innymi tylko przez swoje sądy i urzędy złożone z deputowanych mających strzec świętej sprawiedliwości, praw i bezpieczeństwa osób i mienia każdego.

6. Podatki narodowe, ziemiańskie powinności i ludzi do wojska narodowego będą dawać tylko za postanowieniem sejmu państwa, złożonego z deputowanych całej Ojczyzny.
7. Ziemie orne, sianożęcia i sadyby pańskie i skarbowe, które za czynsz, albo za odrobek albo za wykup trzymali włościanie, będą od niniejszego dnia po wieczne czasy własnością każdego gospodarza bez żadnej za nie zapłaty. Dziedziców za te ich ziemie zapłaci skarb narodowy.
 
8. Co do udzielenia ziemi włościanom, którzy jej dotąd nie mieli, jako to: budnicy, bobyle (komornicy), chałupnicy, ludzie dworscy itd., postanowi w stosownym czasie najwyższy sejm państwa.

9. Jednodworcy i szlachta czynszowa będą na równi z włościanami na wieczne czasy mieć ziemię sadybną i gruntową z ziem pańskich, gdzie jej będzie pod dostatkiem za zapłatą ze skarbu narodowego albo z ziem koronnych.

10. Wiejskim księżom prawosławnym oprócz ziemi cerkiewnej naznaczamy płacę w pieniądzach, aby nie potrzebowali od ludu zapłaty za duchowne posługi, a ile przypadnie płacy każdemu księdzu, orzecze najwyższy sejm państwa.
 
11. Prócz tego, co się wyżej powiedziało, każdemu kto chwyci z nami za oręż przeciw panowaniu moskiewskiemu i albo zdrów wyjdzie, albo rannym zostanie, udzieli się najmniej 6 morgów ziemi i sadybę w ziemiach koronnych albo dożywotnią płacę ze skarbu narodowego.

12. Nadając wiejskiemu ludowi wyż wykazane prawa wolności i obywatelskiej równości wszystkich wobec każdego, poręczamy i na wieki obiecujemy swobodę praw i wiary, jakiej się kto trzyma, i używanie języka w szkołach, sądach i innych ziemskich urzędach. Co wszystko wyż wypisane ogłaszając wiejskiemu ludowi Podola, Wołynia i Ukrainy, zachowanie i obronę praw, tą hramotą nadanych, zaprzysięgamy wobec na-rodu, całego świata i Boga Wszechmogącego. Bożej opiece poruczając dolę ludu, któremu wiecznego życzymy dobra, dajemy tę oto hramotę do wołoskiego urzędu na każdą włość.
 

Powstanie styczniowe. Materiały i dokumenty, t. 13: Dokumenty Komitetu Centralnego Narodowego i Rządu Narodowego 1862-1864, oprac. E. Halicz, S. Kieniewicz, I. Miller, Wrocław 1968, s. 96-98.

Powstawszy razem z Polską i Litwą przeciw moskiewskiemu panowaniu, aby zyskać wieczną swobodę i szczęśliwą dolę całej naszej Ojczyźnie, objawiamy przed Bogiem, całym światem i narodem, że dla drogiej naszej Ojczyzny nie żądamy innego szczęścia i nie szukamy go w niczym więcej, jak tylko w wolności, swobodzie, równości i szczęściu wszystkich ludzi, jakiej by wiary i stanu nie byli. A najwięcej żądając dla wiejskiego ludu szczęścia na wieczne czasy postanawiamy.

1. Lud wiejski po wsiach i futorach pańskich i rządowych, jednodworcy, czynszownicy i tak nazwani wolni ludzie od niniejszego dnia są rzeczywiście wolni, swobodni i równi co do praw reszcie obywateli Ojczyzny.

2. Mogą i mają prawo przechodzić według upodobania z miejsca na miejsce i nikt im w tym przeszkadzać nie będzie.

3. Mogą i mają prawo uczyć się we wszelkich szkołach i być w krajowej służbie na równi z innymi obywatelami Ojczyzny.

4. Wszelka posiadłość ziemska, jaką każdy gospodarz dotąd, czy to włościanin ze wsi pańskiej, czy rządowej, czy to jednodworzec, czy szlachcic czynszowy, posiadał, wraz z należnymi do niej ogrodami, zabudowaniami mieszkalnymi i gospodarskimi tudzież prawami i przywilejami do niej przywiązanymi od dziś dnia staje się wyłączną i dziedziczną dotychczasowego posiadacza własnością, bez żadnych jakichkolwiek bądź obowiązków, danin, pańszczyzny lub czynszu, z warunkiem jedynie opłacania przypadających z niej podatków i odbywania należnej służby krajowej. Dziedzice za swoje ziemie będą mieli zapłatę ze skarbu narodowego.

5. Wiejskim księżom prawosławnym naznaczy Rząd Narodowy do gruntów i funduszów erekcyjnych płacę pieniężną taką, aby nie potrzebowali datków i zapłat od ludu za duchowne posługi.
 
6. Budnicy, bobyle, chałupnicy, ludzie dworscy, dymisjonowani żołnierze i w ogóle wszyscy obywatele z zarobku jedynie utrzymanie mający, którzy z nami podnoszą oręż przeciw panowaniu moskiewskiemu i albo zdrowi z powstania wyjdą, albo rannymi zostaną, otrzymają z ziem koronnych dział gruntu najmniej morgów 3 przestrzeni zawierający.

7. Nadając ludowi wiejskiemu wskazane wyżej prawa wolności, obywatelskiej równości wszystkich wobec każdego i ziemskiej własności, zaręczamy i wiecznie obiecujemy swobodę praw, wiary, jakiej się kto trzyma, i używania swojej mowy w szkołach, sądach i innych ziemskich urzędach. Całe powyższe pismo ogłaszając wiejskiemu ludowi Podola, Wołynia i Ukrainy, zachowanie i obronę praw, w tej Hramocie podanych, zaprzysięgamy wobec Wszechmogącego Boga, całego świata i narodu. Oby było szczęście i mir nam i wszystkim naszym, od dzisiaj po wieki! Boskiej opiece polecając dolę narodu, oddajemy tę oto Hramotę do Wołosnej Uprawy na każdą włość.
 
 
Powstanie styczniowe. Materiały i dokumenty, t. 13: Dokumenty Komitetu Centralnego Narodowego i Rządu Narodowego 1862-1864, oprac. E. Halicz, S. Kieniewicz, I. Miller, Wrocław 1968, s. 96-98.
In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit
 
A Writ for the Rural People
 
Having stood up together with Poland and Lithuania against Muscovite rule in order to gain eternal freedom and happiness for all our Homeland, we declare before God, the whole world and the nation that we want no other happiness for our dear Homeland and do not seek it in anything else but in freedom, liberty, equality and the happiness of all inhabitants, regardless of their religion or estate. And desiring the most happiness for the rural people, we decide for all time:
 
1. The rural people in noble-owned and government villages and hamlets, odnodvortsy, tenants and others from this day on are free, unconstrained and equal in their rights to other citizens of the Homeland.
 
2. They may and have the right to move from place to place as they please and no one shall hinder them.
 
3. They may and have the right to study in all the schools and to be in national service on a par with other citizens of the Homeland.
 
4. Like others, they have the right to elect from among themselves deputies to courts, councils, rural, district, and land offices and to the highest public offices.
 
5. They shall judge and rule on an equal footing with others only through their courts and offices composed of their deputies, to safeguard sacred justice, the rights and safety of persons and of each one’s property.
6. They will pay national taxes, land duties and provide contingents for the national army only by a decision of the national Diet, composed of deputies from across the entire Homeland.
 
7. Noble-owned and public arable land, meadows and settlements which peasants held in exchange for rent, labour, or payment, shall from this day on be the property of each landholder without any dues. The heirs shall be compensated from the national treasury for their land.
 
8. As regards granting land to peasants who have none, such as forest workers, landless peasants, cottagers, those employed at the manor etc., the supreme state diet will decide [this issue] in due time.
 
9. Odnodvortsy and rent-paying nobles shall have, for all time and on a par with the peasants, settlements and land from the lords’ lands, where it shall be abundantly available in exchange for payment from the national treasury or for crown lands.
 
10. Rural Orthodox priests, apart from Orthodox Church land, shall receive wages in money so that they do not need to be paid by the people for their clerical services;  the amount of priests’ salaries shall be decided by the supreme national Diet.
 
11. In addition to the above, anyone who takes arms with us against Muscovite rule and comes out either unscathed or wounded, shall receive at least 6 morgens of land and a settlement in the crown lands or will be paid a lifetime salary from the national treasury.
 
12. By giving the rural people the above rights of freedom and civic equality for all towards all, we guarantee and promise forever the freedom of rights and of religion, whatever faith one adheres to, and the use of [one’s] language in schools, courts and other land offices. Proclaiming all of the above to the rural people of Podolia, Volhynia and Ukraine, we vow to preserve and defend the rights granted in this Writ before the nation, the whole world, and God Almighty. Leaving the lot of the people, to whom we wish everlasting goodness, in God’s care, we give this Writ to the peasant administration on every estate.
 
Translated © by Jerzy Giebułtowski
Having stood up together with Poland and Lithuania against Muscovite rule in order to gain eternal liberty and happiness for all our Homeland, we declare before God, the whole world and the nation that we want no other happiness for our dear Homeland and do not seek it in anything else but in freedom, liberty, equality and the happiness of all people, regardless of their religion or estate. And desiring the most happiness for the rural people, we decide for all time:
 
1. The rural people in noble-owned and government villages and hamlets, odnodvortsy, tenants and so-called free people from this day on are truly free, unconstrained and equal in their rights to other citizens of the Homeland.
 
2. They may and have the right to move from place to place as they please and no one shall hinder them.
 
3. They may and have the right to study in all the schools and to be in national service on a par with other citizens of the Homeland.
 
4. All land held by any landholder thus far, whether a peasant from a noble-owned or government village, an odnodvorets, or a rent-paying noble, together with its gardens, residential and farm buildings and the rights and privileges attached to it, shall from now on be the exclusive and hereditary property of its holder, without any obligations, tributes, socage or rent, the only condition being that he pay the due taxes and perform the requisite national [military] service. The heirs shall be compensated from the national treasury for their land.
5. The National Government shall set a monetary salary for rural Orthodox priests, in addition to land and construction funds, so that they do not need donations and payments from the people for their clerical services.
 
6. Forest workers, landless peasants, cottagers, those employed at the manor, ex-soldiers and all citizens sustaining themselves only on what they earn, who shall take arms with us against Muscovite rule and come out either unscathed or wounded, shall receive at least 3 morgens of land from the crown lands.

7. By giving the rural people the above rights of freedom, civic equality for all towards all, and landed property, we guarantee and promise forever the freedom of rights, the religion one adheres to, and the use of one’s own language in schools, courts and other land offices. By proclaiming all of the above to the rural people of Podolia, Volhynia, and Ukraine, we vow to preserve and defend the rights granted in this Writ before God Almighty, the whole world, and the nation. May there be happiness and peace for us and for all of our own from now on until the end of time! In recommending the lot of the nation to God’s care, we give this Writ to the peasant administration on every estate.

 
Translated © by Jerzy Giebułtowski
Download the original text