Choose period
December 29, 1655

Act of the Tyszowce Confederation

Historical context

The year 1655 was one of the most tragic moments in the history of the Polish-Lithuanian Commonwealth. The civil war with the Cossacks had been waged for seven years with changing fortune, and beginning with 1654 it was also waged against Russia, which was on the Cossacks’ side. The war ruined the eastern provinces of the Commonwealth. Commenced in July 1655, the Swedish invasion of the northern and western territories could have been the beginning of the end of the Commonwealth. Devoid of the support of the mercenaries, who were engaged in the east, the universal conscription units assembled to fight against the Swedes were surrendering one after another. Greater Poland, Mazovia, and a substantial portion of Lesser Poland came under the Swedish rule. Cracow and Warsaw, the old and the new capital of the Commonwealth, fell.

Defeated by the Swedes in combat, Jan Kasimir fled to Silesia, to the terrains under the Habsburg rule. The nobility and the royal clerks recognized the king of Sweden as the king of Poland in return for a guarantee of rights. At the same time Great Hetman of Lithuania Janusz Radziwiłł surrendered the Great Duchy of Lithuania to Sweden. With time, however, the Swedes began to treat the captured territory in an increasingly harsh way. They started to transport valuables and works of art out of the Commonwealth. They also accepted the fact that their soldiers were robbing peasants. To make the renegade king’s contact with the country more difficult the Swedes began to capture towns and fortresses on the border with Silesia. That was when they came to the foothill of the fortified cloister called Luminous Mount (Jasna Góra), the most important Marian sanctuary in the Crown. Their attempt to capture it, combined with other Swedish misdeeds, outraged the nobility, which turned back to Jan Kasimir. Under those circumstances, in December 1655 hetmans of the Crown with the army, representatives of the disappointed nobility, and the Lithuanian troops which had turned against Radziwiłł assembled in Tyszowce. They decided to establish a confederation, that is, an armed union of citizens formed to defend their violated rights. The Confederates declared their subordination to Jan Kasimir, promised to fight against the Swedes, and announced universal conscription. The Confederation of Tyszowce is regarded as the symbolic turning point in the Polish-Swedish War, which transformed from the invaders’ triumphant march into a bloody and difficult war, which came to an end in 1660 with the signing of the Treaty of Oliva and the Swedes’ retreat.

Document text

Niech się nie dziwuje, ani tego nikt nie będzie rozumienia, aby cny naród Polski, za łagodnemi wiarołomnego Pana uwiódłszy się obietnicami, wolnemi głosami sobie obranego miał kiedy odstąpić Pana. Prawda to, że oba Stany, jak Jego Królewska Mości jako téż i Stan Rycerski, oraz adversa ucisnęła fortuna, i do tak ścisłych przywiodła terminów, że za nastąpieniem ze wszech stron wojsk nieprzyjacielskich na zgubę Rzeczpospolitéj sprzysiężonych, Jego Królewska Mości za granicę ustąpić, Stanowi zaś Rycerskiemu i Województwom za protektora Króla Szwedzkiego przyznać przyszło, któremu według pism i obligów naszych, wiary dotrzymać jużby należało. Ale kiedy uważamy, jako bez wszelakiéj do wojny przyczyny, mimo pakta przez ś.p. Króla Jego Mości Władysława w Sztumdorfie z Królestwem Szwedzkiém zawarte, na Rzeczpospolitą nastąpił, więc i lubo od wojska i od wszystkich niemal Województw jest już za protektora przyznany, którym wszelką ochronę i Religii Świętéj Katolickiéj in toto konserwacyą obiecawszy, przeciwnym sposobem, w tak prędkim czasie wszystko intervertere et convellere ta obtrusa protekcya poczęła, i tenże Król Szwedzki Państwa Koronne wojskom swoim pustoszyć, miasta i dwory szlacheckie rabować i w niwecz pozwala obracać, — Stan Szlachecki i innych wszelakich ludzi, exakcyami daleko większemi niżeli ich możność i intraty zniosą, uciąża, i one bez wszelkiego sejmowego postanowienia w ścisłym czasie ex arbitrio suo wydawać rozkazuje, — Urzędy i Sądy wszelakie, tak duchowne jako i świeckie zwyczajami i dawnemi prawami pospolitemi stwierdzone pessundat, i ich potestatem do Gubernatorów, ludzi narodu cudzoziemskiego, prawa i zwyczajów ojczystych niewiadomych transtulit, którzy non audita nec judicata causa, kapłany boże i szlachtę męczyć i wystrzeliwać każą, a nade wszystko wprzód kościoły Pańskie ze wszystkich skarbów i splendorów despoliowawszy,
zakonniki o srébra kościelne jakoby zachowane inkwirując, na śmierć mękami różnemi mordują, we dzwony, dokądby ich nieznośnemi summami nie okupiono, dzwonić przy kościołach nie pozwalają, — kościół nawet Częstochowski, miejsce najznaczniejsze nietylko Rzeczpospolitéj ale i orbi christiano do nabożeństwa i do wot różnych, dla tychże łupów skarbów Bogu oddanych obległszy w kilka tysięcy ludzi, sacrilega manu szturmem dobywać kazał, aby ten fundament devotionum inkwirowawszy, bezpieczniéj wytracał dalszemi procesami wiarę Świętą Katolicką, a na to miejsce cudzoziemską diversam sectam do Królestwa sprowadził, — dobra bene meritis od Królów Panów wedle praw Rzeczpospolitéj dożywotnie rozdane, przy których tychże possessores zachować obiecał, z owych wyzuwszy, duchowne świeckim osobom a wielom z nich diversae religionis, na zniszczenie chwały Bożéj denudando pro majori kościoły Pańskie i sługi Boże, regalia zaś bona inszym donatariis swoim adherentom rozdał, legitimis broniąc privilegia przeciwko danéj od siebie wyraźnéj deklaracyi; — o renowacyi pakt z Hanem Jego Mością Krymskim zawartych i poprzysiężonych nie myśli, i owszem z największemi nieprzyjaciołami naszemi conjunctionem armorum zawrzeć, a potém nas tot malis fessos w wojnę turecką na ostatnią zgubę implikować intendit; — a cokolwiek deklaracyami swemi tak Rzeczpospolitéj jako i wojsku devovit i instrumentis literatoriis ręką własną podpisanemi upewnił, to wszystko in recenti zrujnował, nie strzymał, i połamał; — kościoły Pańskie, duchowieństwo, stan szlachecki i wszystkich najniższego stanu obywatelów Rzeczpospolitéj ucisnął: — póki tedy jeszcze tak ciężki i niesłowny Pan daléj nie rozszerzy się i fortec Koronnych w sekwestr swój nie weźmie, póki wojska i narodu polskiego w ciężkie jarzmo zwyczajów niemieckich nie zaprzęże, a nadto kiedy nas Król Jego Mość Kazimierz wolnemi głosami przez nas obrany Pan, w tém upewnia, że przy całości wiary Świętéj Katolickiéj i kościołów Pańskich, przy prawach i wolnościach naszych oraz z nami stawać, i głowę swoję Królewską za całość ojczyzny odważnie nieść submituje się,
i znaczne suo pro interesse posiłki obiecuje; — z tych tedy wszystkich przyczyn, i z wrodzonéj narodowi Polskiemu należytéj przeciw Panom swoim cnoty i wiary, zabiegując dalszemu kościołów Pańskich spustoszeniu i ojczyzny zniszczeniu, pomienionego Króla Szwedzkiego za protektora mieć nie możemy, i jego wszystkie akta i quocunque modo collationes bonorum annihilujemy, a samego, z wszystkiemi temi, którzyby mu quocunque modo adhaerere chcieli, pro hostibus patriae deklarujemy, choćby też ex corpore Regni cives byli. A jeżeliby resepiscere niechcieli, i przeciwko jemu, jako przeciwko nieprzyjacielowi kościoła Bożego i ojczyzny naszéj, także i przeciwko adherentom jego, za wiarę Świętą Katolicką, za kościoły Pańskie, za tak wielkie krzywdy Rzeczpospolitéj i szkody, za prawa, swobody i wolności nasze, wszyscy invicem, — tak wojsko, nie referując się na niedochodzenie zasług, ale ich rekuperacyą do uspokojenia ojczyzny zachowawszy, jako téż i stan szlachecki, na żadne prawa przeszłych czasów, jakimkolwiek sposobem otrzymane, spólnie i nierozerwanie trybem wojennym postępować deklarujemy, i na wojnie statecznie trwać, dokąd ojczyzny nie uspokoimy, submitujemy się i wiążemy, i wszyscy invicem sobie poprzysięgamy. I żaden z nas drugiego, choćby w najcięższym razie, Rzeczpospolitéj odstępować, ani in alienas partes transire, fakcyj żadnych, scissiones et seorsivationes, dismembracyi i wyuzdania z wojska praktyk, konfederacyj szkodliwych związkom naszym, kół i schadzek prywatnych czynić nie będziemy, zgodną wolą i jednostajne serce niosąc na obronę Rzeczpospolitéj. A iż w takiém zamięszaniu Rzeczpospolitéj niektórzy ex civibus patriae są dotąd ex partibus Króla Szwedzkiego, i przy nim zostają, tedy tym wszystkim ex certis rationibus amnestyą puścić, jako synom ojczyzny, bratersko obiecujemy, aby tylko, wziąwszy wiadomość o naszym związku, póki nam z nieprzyjacielem do boju nie przyjdzie, do tego związku naszego obrony Rzeczpospolitéj przybyli, i wespół z nami tego dziedzicznego chwały Bożéj Państwa, i swobód ojczystych bronili. A którzyby contumaces zostawali, dobra ich judicio Wodzów naszych i Komissarzów podlegać mają.
A nad to wszystko, prawem przekonanym i locum standi nie mającym, i osobom wszystkim niższego stanu niż szlachecki, etiam extraneis nietylko bene merendi in Republicam plac otwieramy, ale téż okazyą ofiarujemy i ukazujemy przystęp do szlacheckich prerogratyw, ktoby jedno według możności swéj w téj usłudze Rzeczpospolitéj i związku naszym zostawał i przysługiwał się. A żeby tém lepiéj securitati Reipublicae provideatur, i tém gruntowniejsze wszystkie consilia być mogły, do Jaśnie Wielmożnych Ich Mości Panów Stanisława z Potoka na Podhajcach Potockiego Wojewody i Generała Ziem Kijowskich, Hetmana Wielkiego Koronnego, Sokalskiego, Krasnostawskiego, etc. Starosty, Stanisława na Brzeziu Lanckorońskiego Wojewody Ziem Ruskich, Hetmana Polnego Koronnego, Skalskiego, Ratyńskiego Starosty, przydajemy Komissarzów z wojska, Jaśnie Wielmożnych Ich Mości Panów Krzysztofa z Łochojska Tyszkiewicza Wojewodę Czerniechowskiego, Starostę Żytomierskiego, także Andrzeja z Potoka Potockiego Oboźnego Koronnego Starostę Wojnickiego; Jacka Szemberka Starostę Bohusławskiego, Stanisława z Służewa Służewskiego Starostę Horodelskiego, Stanisława Domaszewskiego Widlicz Sędziego Zubowskiego, Rotmistrza Jego Królewskiej Mości; Wacława z Brzezia Lanckorońskiego Rotmistrza Jego Królewskiej Mości, Daniela Sośnickiego z Towarzystwa z pod Chorągwié Jego Królewskiej Mości: z Województw zaś, każdego po jednemu, których sobie z pośrodka siebie wszyscy nierozdzielnie pluralitate vocum obiorą. I gdy literis patentibus każdy z Ich Mościów takowe obranie ukaże, każdy proprio juramento miejsce Województwa swojego in consiliis zasiadać będzie, jakoż już niektóre Województwa takowych Komissarzów obrały. Dając wszelaką moc i władzę pomienionym Jaśnie Wielmożnym Ich Mościom Panom Hetmanom, cum adminiculo et consilio Ich Mości Panów Komissarzów, którzy do tego zawsze wokowani być mają, i bez nich nie ma nic być konkludowanego, propriis votis wszystkich występnych prawu pospolitemu, i temu związkowi naszemu nieposłusznych,
i excessus jakiekolwiek popełniających definitive sądzić; a nadto wszystkim niebezpieczeństwom Rzeczpospolitéj zabiegać i o niéj spółecznie radzić; legacye wszelakie odprawować i przyjmować, z postronnemi Pany konfederacye mieć, conjuntiones armorum, także pacta i foedera zawierać, i ich pieniędzy ad usum publicum zasięgać, i wszelakie Rzeczpospolitéj potrzeby prowidować, i to wszystko cokolwiek in rem et bonum Reipublicae ac conservationem moderni status nostri być może, czynić i odprawować; a z tego wszystkiego chyba Bogu samemu reddituri rationes. Ostrzegając tego, iż gdy którykolwiek z Ich Mości Panów Wodzów naszych na radach takowych, Rzeczpospolitéj dobro i teraźniejszy stan nasz obchodzących prezydować będzie, votum Jego Mości za dwóch pisane bydź ma, i dlatego wszystkie consilia pluralitate sententiarum, aliquorum absentia w radzie non obstante, konkludowane być mają, nie prejudykując dignitati Ich Mości Panów Hetmanów, quo ad usum władzy w postępku wojennym należytéj. Ażeby takowe consilia i sprawy Rzeczpospolitéj jako najdoskonaléj i najsprawiedliwiéj odprawowały się, i związek tak świątobliwy tém skuteczniejszym był, przysięgami ad aram w kościele przez nas odprawionemi, w sposób niżéj opisany utwierdzamy.
 

Przysięgi rota Jaśnie Wielmożnych Ich Mości Panów Hetmanów.

 Ja N.N. przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu w Trójcy świętéj jedynemu, iż według powinności urzędu mego i obowiązku na mnie w téj Konfederacyi od wojska Koronnego i obywatelów Koronnych włożonego, wedle możności mojéj będę dosyć czynił, i to wszystko co urzędowi mojemu należy, wedle Boga, sumienia i prawa pospolitego sprawował, żadnych respektów pokrewności, ani téż pożytków i prywat swoich nie upatrując, ani traktując; ale tak w sprawach Rzeczpospolitéj potocznych, jako téż i wojennych, wszystko ad bonum publicum stósować i sprawować będę, tajemnic téż tak sądowych jako i rad wszelakich nikomu nie będę objawiał. Tak mi Panie Boże dopomóż.
Przysięga Ich Mości Panów Komissarzów.

 Ja N.N. przysięgam etc. Iż według obowiązku na mnie téj Konfederacyi od wojska i od obywatelów Koronnych włożonego, będę dosyć czynił wedle możności powinności mojéj w radzie i w zdaniu mojém, które dawać będę wedle Boga, sumienia i prawa pospolitego. Żadnych prywat ani pożytków swoich upatrywać nie będę, ani téż w sądach za przyjaźnią i nieprzyjaźnią, podarunkami i obietnicami uwodzić się i praktyk żadnych z niskim czynić nie będę; ale tak w sądach jako i we wszystkich sprawach Rzeczposplitéj dobro pospolite upatrywać będę, we wszystkim rozsądku sumienia mego naśladując. Tajemnic téż tak sądowych jako i rad wszelakich nikomu nie będę objawał. Tak mi Panie Boże dopomóż.


Przysięga tak wojska jako i obywatelów Koronnych.

 My N.N. przysięgamy etc. Iż według obowiązku naszego i Wodzom naszym i Ich Mości Panom Komissarzom naszym danego za wiarę i Kościół Święty Katolicki, za Króla Jego Mości Pana Naszego Miłościwego Jana Kazimierza nam panującego, za wolności, prawa, i swobody Reczpospolitéj naszéj, bez wszelkiéj dysmembracyi i rozerwania, póty, póki cale Reczpospolita uspokojona nie będzie, i póki Szlachta bracia nasi w tym związku konfederacyi trwać z nami będą, statecznie pod władzą Wodzów naszych i Komissarzów do nich przydanych zostawać mamy. Za żadnemi korrupcyami i prywatami nie udając się, żadnych sobie conventicula nie czyniąc, ani do żadnego buntu wiążąc się, ale Boga tylko samego i całość ojczyzny mając przed oczyma naszemi, za one zdrowie łożyć powinniśmy. W czém nam Panie Boże dopomóż.

Już tedy w imię Pańske stosując się do tego powszechnego i świątobliwie zawartego związku wziąść się nam wszystkim za broń oraz potrzeba, i dlatego pospolite ruszenie uchwalamy, i uniwersały przedtém wydane utwierdzając, tego dokładamy, abyśmy wszyscy tak jako będzie świéżemi uniwersałami deklarowano, na czas i miejsce stawali, pod winą i exekucyą taką na osobach i dobrach nieposłusznych związkowi naszemu, jaka najskuteczniejsza zdać się będzie Wodzom i Komissarzom naszym, chociażby zaraz Chorągwie zsyłać i z osób i dóbr uporczywych i nieposłusznych exekucyą czynić przyszło, nikogo z najmniejszych i z największych nie ochraniając.
A że z niektórych Województw i Ziem Koronnych, Deputaci dla niebezpieczeństw do namowy związku naszego przybyć nie mogli, bratersko Ich Mściów inwitując asekurujemy, że skoro przybędą, in gremium et consortium nostri, propiis similibus juramentis Ich Mościów samych i Komissarza Ich Mości przyjmiemy. A przy téj naszéj radzie, jako za wzajemną i powszechną świętą zgodą, tak téż pobłogosławił Pan Bóg intencye i chwalebny związek nasz wiadomością o Wodzu wojsk i wojska i o wielu obywatelach Wielkiego Xięstwa Litweskiego, że wzajem z nami i ochotę i siły swoje złączyć gotowi na obronę Rzeczpospolitéj. [Aby tedy to połączenie przyspieszyć, ofiarujemy się Ich Mościom braterskiém sercem naszém i wszelką chęcią i z całych sił naszych, i wszystkiém tém, co do ratowania przyczynić się może téj ojczyzny] spólnéj naszej: a do dalszéj konferencyi z Ich Mościami i namowy, moc i władza Ich Mościom Panom Wodzom naszym i Komissarzom zostawujemy. To tedy nasze postanowienie i chwalebny związek pod obowiązkiem wykonanéj przysięgi i straty honoru, zdrowia i dóbr, (co wszystko pod exekucyą Ich Mości Panów Wodzów naszych i Komissarzów poddajemy), trzymać w każdym najmniejszym punkcie i ziścić przyobiecujemy, i nadto dla lepszéj wagi, wiary i pewności, przy podpisie Jaśnie Wielmożnych Wodzów i Komissarzów naszych, niektórzy przez deputaty od Chorągwi i Województw, niektórzy i sami przez się, podpisujemy. — Datum ut supra.

 

Stanisław z Potoka na Podhajcach Potocki,
Wojewoda i Generał Ziem Kijowskich, Hetman Wielki
Koronny, Sokalski, Krasnostawski etc. Starosta.

Stanisław z Brzezia Lanckoroński,
Wojewoda i Generał Ziem Ruskich, Hetman Polny Koronny,
Skalski, Ratyński, Dymirski Nosowski etc. Starosta.
Let no one wonder, nor take it to understand that the honorable Polish nation, following the Lord’s false promises, elected freely, was to ever have abandoned him. True, both Estates, as well as His Royal Highness, and also the Knighthood Estate, and adversa were pressed by fortune and led to such hard conditions that after enemy troops had invaded from all directions to destroy the Republic, HisRoyal Highness had to move abroad, while the Knights and the Provinces were forced to accept the King of Sweden as their protector, and according to the letters and our obligations, we were to obey and comply. But as we believe that there was no reason for war, despite the pacts signed by the late King, Władysław concluded at Sturmdorf with the King of Sweden , invaded the Republic, and both the army and almost all the Provinces have accepted him as protector, and were promised all protection as was the Holy Catholic Faith, in toto, to the contrary and so soon everything intervertere et convellere this obtrusa began, and this King of Sweden permits to loot the Crown States, country homes, and destroy them; — burdens the Noble Estate and all kinds of other men with taxes higher that they can bear of pay, and without any parliamentary decision, and at a constricted time orders to issue ex arbitrio suo — order that all Offices and Courts, spiritual and lay, confirmed by custom and ancient laws pessundat, and by their potestas to Governors, men of foreign nationality, customs and local laws transtulit, who no audita nec judicata causa, God’s priests and the nobility be tormented and shot, and above all, first having despoiled the Lord’s churches of all treasures and splendors, requisitioning all the church valuables and silvers on the pretext of concealment, murder to the death by various methods, forbid to toll the church bells until intolerable sums have been paid. — even besieged the Częstochowa church, the most important site not only in the Republic, but also orbi christiano, for services and various vota and taken them for loot and for that purpose having brougth an army of several thousand, ordered to storm it sacrilega manu, and in order to requisition that foundation devotionum,
with a surer hand and steps further attacked the holy Catholic faith to replace it diversam sectam with foreign one, the property granted for life by the Kings in accordance the laws of the republic, promising that the possessores would keep it, and those stripped of them, offering ecclesial property to lay persons, with many of them diversae religionis, to the detriment and destruction of God’s glory denudando pro majori gave away the Lord’s churches and God’s servants, also regalia and bona to others donatariis and their adherents, who legitimis defended privilegia contrary to the explicit declaration it made; — does not think about renewing the pact with the Khan His Highness of Crimea, concluded and sworn with our gravest enemies does not mean to conclude conjunctionem armorum to later tot malis fessos implicate us in a Turkish war to our ultimate destruction; — and whatever it assured with its declarations both to the Republic and the army devovit and instrumentis literatoriis, signed with its own hand, all that in recenti ruined, failed to uphold and broke; — repressed the Lord’s churches, the clergy, the noble estate and all the citizens of the lowest estate: — as long as that burdensome and lying Lord fail to expand and requisition the Crown’s fortresses, as long as he does not put a yoke of German customs on the army and the Polish nation, and what is more, when our King Jan Kazimierz, elected by our free ballot, assures us that he would stand by the Holy Catholic faith and the Lord’s churches, as well as uphold our laws and freedoms, offers to bear his head courageously for the integrity of the fatherland and promises substantial reinforcements suo pro interesse; — thus for all the reasons, and out of the due virtue and faith native to the Polish nation, in order to prevent further looting and destruction of the Lord’s churches and of the fatherland, we cannot take the aforesaid King of Sweden for our protector, and we nullify all his documents and quocunque modo collationes bonorum, and as for himself, with all those who would wish uocunque modo adhaerere we declare pro hostibus patriae, even if they be ex corpore Regni cives.
And if they resepiscere did not want, and against him, and against the enemy of God’s church and of our fatherland, as well as against his adherents, for the holy Catholic faith, for the Lord’s churches, for the great harm to the Republic and for the damages, for our laws, freedoms, all invicem, — so the army, not referring to the failure to achieve merits, but for their recuperation in order to bring peace to the fatherland, also the noble estate, we jointly declare that all the laws of ancient times, however obtained, we shall enforce by inalienable means of war, and stand fast on wartime ground until peace is restored in our fatherland, we commit and bind ourselves, we all invicem swear. And none of us, shall abandon another, even in the hardest circumsances, nor in alienas partes transire, no factions, scissiones et seorsivationes, no dimemberment or loosening of military practice, no confederations detrimental to our associations, we shall convene no private meetings, but offer our hearts to the defense of the Republic. And in such a confusion in the Republic, some ex civibus patriae are still ex partibus of the King of Sweden, and remain by him, therefore we promise as brothers to offer amnesty to all those ex certis rationibus, as sons of the fatherland, so that, only once they hear of our association, until we meet the enemy on the battlefield, they join our union to defend the Republic, and together with us defend this hereditary glory of God’s State, and homeland freedoms. And those who were to leave any contumaces, their property judicio of our Leaders and Commissioners are to be submitted. On top of that, persuaded by law and not having locum standi and to persons all of an estate higher than the nobility we open field etiam extraneis not only bene merendi in Republicam, But we also offer the opportunity and access to noble prerogatives, which they would be entitled to thanks to this service to the Republic and to our association. And in order to securitati Reipublicae provideatur, and so that all the consilia could be more thorough, to their lordships: Stanisław of Potok near Podhajce Potocki Province Governor and General of Kiev Lands, Grand Crown Hetman, of Sokal, Krasnystaw, etc
Starost, Stanisław na Brzeziu Lanckoroński Province Governor of Ruthenia, Field Crown Hetman, Skalski, Ratyński, Starost, we assign military commissioners: their lordships: Krzysztof of Łochojsko Tyszkiewicz, Province Governor of Czerniechów, Starost of Żytomierz, also: Andrzeja of Potok Potocki Crown Quartermaster Starost of Wojnicko; Jacek Szemberk Starost of Bohusław, Stanisław of Służew Służewskiego Starost of Horodło, Stanisław Domaszewski Widlicz Justice of Zubów, Captain of His Royal Highness; Wacław of Brzezie Lanckoroński Captain of His Royal Highness, Daniel Sośnicki of the Standard Company of His Royal Highness: and from the Provinces one each, of whom all from among themselves shall pluralitate vocum elect. And when literis patentibus each of the gentlemen reveals such a choice, each would sit proprio juramento of their Province in consiliis, as some Provinces have already appointed such Commissars. Granting all powers and authority to the above mentioned High Lordships Hetmans, cum adminiculo et consilio, their Lordships Commissioners, who shall always be called to perform this task, and without them nothing shall be concluded, propriis votis of all violating the common law and definitive try those disobedient towards this association of ours, and committing whatever excessus; furthermore, to prevent whatever threats to the Republic and discuss it socially; receive and dismiss all kinds of legations, to enter in confederation with alien Lords, conclude conjuntiones armorum, as well as pacta and foedera and forward their money ad usum publicum and toward all needs of the Republic, and all this n rem et bonum Reipublicae ac conservationem moderni status nostri, perhaps, carry out and perform; for all this, even to God Himself reddituri rationes. Warning that, whenever any of Their Lordships our Chiefs preside over such councils, they would represent the good of the Republic and our present estate, His Lordships votum is to written for two, and therefore all the onsilia pluralitate sententiarum, aliquorum absentia in council are to be concluded non obstante, without predicating dignitati Their Lordships Hetmans, quo ad usum of authority needed in warfare . In order for such consilia and matters of the Republic to be executed perfectly and justly, and for the union so sacred be even more effective, we fortify it with our oaths ad aram in church as described above.
The text of the oath of Their Lordships Hetmans

 I, XX, swear to Lord God Almighty in the Holy Trinity that in accordance with the duties of my office and my obligations in this Confederacy of the Crown Army, I shall perform to my utmost capability,  and all shall execute whatever is due to my office, by God, conscience and the common law, avoiding all tributes or benefits or private services to kinship;  but in matters common to the Republic in matters of war, I shall execute everything ad bonum publicum, keep judicial secrets and shall not disclose any advice whatsoever. So help me God.
 

The oath of their Lordships Commissioners

 I, XX swear, etc.  That according to my duties in the Confederacy imposed by the army and the citizens of the Crown, I shall  I shall seek no private benefits or gain, nor shall I engage in any mean practice or consort, neither by friendship nor enmity; but in courts in all matters of the Republic I shall seek the common good, and in everything I shall follow my reason and conscience.  I shall keep judicial secrets and reveal no counsel to anyone. So help me God.
 

 The oath of the Crown army and Crown citizens.

 We XX swear, etc. That according to our duty, to our Chiefs and Their Lordships Commissioners, for the faith and the Holy Catholic Church, for His Majesty the King Jan Kazimierz, for the freedoms, rights, and liberty of our Republic, without any dismemberment and severance, as long as the entire Republic enjoys peace, and as long as the nobility, our brothers in this association of confederacies remain with us, we shall steadfastly remain under the command of our Chiefs and Commissioners. Not pursuing any corruption or private interest, forming no conventicula, engaging in no rebellion, but only in view of God Himself and the integrity of the fatherland.  So help us God.
Only then, in the name of the Lord, in line with the common and holy association, we shall need to take up arms, and that is why we proclaim levée en masse, first confirming the decrees previously issued, we shall also make every effort, so that we all - in accordance with the new decrees - to report at a designated time and place, and those guilty of disobedience to our association would forfeit their property, in manner that appears most effective to our Chiefs and Commissars, we shall send troops recruited from properties disobedient and stubborn, subject to requisition, sparing neither the largest nor the smallest. And given that Deputees from some Provinces and Crown Territories, could not join our association due to the imminent dangers, we invite and assure these gentlemen as brothers that as soon as they arrive,  we shall welcome in gremium et consortium nostri, propiis similibus juramentis their Lordships and their Commissioner. And by our counsel, and by the mutual and universal and sacred consent, God Almighty blessed our intentions and our honorable association with the news of the Chief and the army and of many citizens of the Grand Duchy of Lithuania so that, together with us, we are ready to join our forces to defend the Republic. [Thus, in order to hasten this union, we offer ourselves to Their Lordships with our hearts and our great will, with all our strength, and with all that could help save our common fatherland]: and we leave the authority and persuasion to Their Lordships Chiefs and Commissioners to confer further with Your Lordships.  It is therefore our decision to submit this honorable association to the executed oath on pain of loss of honor (which remains submitted to the execution of Their Lordships our Chiefs and Commissioners), and to follow to the letter each item and to realize it, and further for better weight, faith and surety, signed by Their Highnesses our Chiefs and Commissioners, some via deputees from Troops and Provinces, and we personally sign.  — Datum ut supra.

 
Stanisław of Potok near Podhajce Potocki,
Province Governor and General of Kiev Lands, Grand Crown Hetman, of Sokal, Krasnystaw, etc., Starost.

Stanisław of Brzezie Lanckoroński, Province Governor of Ruthenia, Field Crown Hetman,
Skalski, Ratyński, Dymirski Nosowski etc. Starost.
Download the original text